Gheorghe en zijn schapen
Boer Gheorghe Iftimut woont samen met zijn vrouw Razvanela en zes kinderen in Borca, een bergdorpje in het noordoosten van Roemenie. Het leven voor dit jonge boeren gezin bestaat uit hard werken en weinig opbrengst
door de onvruchtbare grond. De moeder heeft een moestuintje waarin zij voornamelijk aardappels, uien en wortels groeien. Ook lopen er wat kippen op het erf, maar dit is niet voldoende om een familie van acht personen van te onderhouden. De kinderen moesten soms bij buren of vrienden mee-eten, omdat er thuis niet genoeg te eten was. Ook gaven deze buren en vrienden, wanneer ze het zelf konden missen, warme kleding aan de familie Iftimut.
In de omgeving van Borca is weinig werkgelegenheid, waardoor Gheorghe genoodzaakt was om in het buitenland werk te zoeken. De afgelopen jaren werkte hij daarom in Engeland in de bouw. Hierdoor kon zijn gezin het hoofd net boven water houden, maar zij misten wel een belangrijk persoon in het gezin, vader Gheorghe.
De schapen van de familie Iftimut
De familie Iftimut was dan ook erg geïnteresseerd in de schapen die zij via Stichting Heifer konden ontvangen. Zij hebben de trainingen doorlopen en stallen gebouwd kortom, hun leven klaargemaakt voor de schapen. De familie heeft 10 Turcana schapen en een ram ontvangen. Deze schapen betekenen melk en kaas voor het hele gezin van acht personen. De gezonde schapenmelk en kaas wordt bijna allemaal zelf gedronken en gegeten.
Hiermee spaart het gezin geld uit waarmee normaal melk wordt gekocht. Ook probeert de familie de kudde uit te breiden en verdienen zij geld met de verkoop van lammeren.
Abel verzorgt de lammeren
Alle kinderen vinden het heel leuk om de lammetjes te verzorgen. De oudste zoon, Abel van tien, vindt het nog het leukste. Hij geeft de lammetjes hun namen en kan je zelfs vertellen wat voor type dieren het allemaal zijn. Abel droomt nu al van een hele grote kudde schapen waar hij en zijn gezin voor zorgen.
Papa is weer thuis!
Deze schapen waren precies wat de familie nodig had om een nieuw leven te starten, om een “normaal” gezin te worden, zoals moeder Razvanela het uitdrukte. De kinderen hebben nu voldoende te eten. En met de uitbreiding
van de kudde en verkoop van lammeren in het vooruitzicht, ziet de toekomst van deze familie er goed uit. Natuurlijk blijft het allermooiste resultaat van de ontvangst van deze schapen dat vader Gheorghe weer
thuis is. Samen met zijn gezin werkt hij hard om een toekomst als schapenboer op te bouwen.
